Vertical Loft

Petegem aan de Schelde
© Verne
照片 © Verne
照片 © Verne
照片 © Verne
照片 © Verne
© Verne
建筑师
Delmulle Delmulle
地址
Kortrijkstraat, 9790 Petegem aan de Schelde
年份
2005
费用
未公开
楼层
5-20层

Het is bijzonder om te zien dat in de cultuurhistorie van een landschap en/of gebouw een mooie en karakteristieke toekomst besloten kan liggen. Zo ook met het complex van de oude cichoreifabriek ‘DE LELIE’ in Petegem a/d Schelde. Vanuit alle windrichtingen is het roodgekleurde bakstenen gebouw al van heinde en verre te zien, want de schoorsteen van het complex steekt boven het landschap uit. Jarenlang werd in het gehucht de Kolpaart cichorei-wortels (eigenlijk witloofwortels) verbouwd op de langgerekte akkers, die later nadat de wortels waren gewassen in een sleuf in het landschap, gedroogd werden in de nabijgelegen droogtoren van de fabriek. Later werden de gedroogde wortels, en daardoor behoorlijk gekrompen, vermalen en daarna verpakt in de karakteristiek rode verpakkingen als de bekende cichorei ‘De Lelie’, een vervanger voor koffie. In 1995 werd de productie in de branderij, gevestigd aan de Kortrijkstraat in Petegem, stopgezet. Sindsdien stonden de zowat zeventig jaar oude fabrieksgebouwen leeg. Totdat architect Frank Delmulle het complex in 1997 in het vizier kreeg om het te gaan renoveren tot zijn eigen loftwoning, architectenbureau en een toekomstige galerie.

De bouwaanvraag hiervoor botste echter op wat tegenwind. Volgens Frank Delmulle kon de cichoreibranderij alleen als bouwkundig erfgoed behouden blijven wanneer het gebouw een nieuwe bestemming zou krijgen, zoniet dan zou het verval onherroepelijk zijn. Hij karakteriseert het complex als een vertrouwd gezicht in het Petegemse straatbeeld en beloofde dat door zijn renovatie en verbouwing de historische eigenheid niet zou worden aangetast. Uiteindelijk werd aanvaard dat het historisch waardevol pand een nieuwe bestemming zou krijgen en werd na lang overleg uiteindelijk de vergunning verleend.

‘Inderdaad, het heeft ongeveer 7 lange jaren geduurd voordat we de bouwvergunning verleend hebben gekregen, maar de beloning is groot’, begint Frank Delmulle zijn verhaal. ‘De aanvraag was van 2000 en de reden waarom het zo lang duurde lag in de droogtoren van ‘De Lelie’. Hier wilden we onze loft maken maar dat gedeelte zou dus van bestemming moeten gaan veranderen, van bedrijfsbestemming naar een woonbestemming. Dat lag wat moeilijk. De cichoreifabriek ‘de Lelie’, gelegen aan de rand van het dorp mag oprecht een landmark van de leefgemeenschap genoemd worden. We wilden zoveel mogelijk het authentieke en oorspronkelijke gebouw en de bijbehorende sfeer bewaren en behouden.” (FD)

De ligging van de droogtoren, achter op het bouwperceel en met een magnifiek uitzicht over de Scheldevallei, maakte het niet moeilijk om te beslissen waar de uiteindelijke ‘verticale’ loft zou komen. Anderzijds kwam het ook de privacy ten goede, het lag ver genoeg verwijderd van het semipublieke karakter van het kantoor. Het alternatief, een horizontale schakeling van de ruimten achter elkaar op één van de verdiepingen, zou niet het gewenste eindresultaat hebben opgeleverd, sommigen ruimte zouden dan van licht en zicht verstoken zijn gebleven’. Het industriële complex van ‘de Lelie’, oorspronkelijk gebouwd in de jaren ’30 heeft jarenlang gediend voor het drogen en het opslaan van de cichoreiwortels en heeft ook gedurende deze tijd ook hetzelfde ambachtelijke productieproces gehuisvest. De wilde cichorei ‘Cichorium Intybus’ werd verbouwd op de uitgestrekte velden rondom de fabriek, en van juli tot augustus kleurde de landelijke omgeving van Petegem a/d Schelde, vanwege de bloemen, in een overweldigend lichtblauw. Na de oogst van september tot december werden de wortels van de plant eerst in een sleuf in het landschap gewassen voordat het bovenin de droogtoren werd gestort. Deze droogtoren had op enkele niveaus metalen roosters die naar beneden toe steeds kleinere openingen vertoonde. Naarmate de wortels uitdroogde, en dus kleiner werden, vielen ze door de verschillende roosteropeningen naar beneden tot op de bodem. Dit natuurlijk proces nam veel tijd in beslag. Daar vanuit werd het omhoog getakeld en door middel van een transportband voor lange tijd in de voorraadkamer, boven op de zolderverdieping, opgeborgen. Soms lag er wel een voorraad van ca. 1 miljoen kilo cichorei. Op aanvraag werd vanuit hier de cichorei door trechters naar beneden gestort, vermalen en gebrand in de oven (de plek waar nu het bureau van IDEEELL gevestigd is) en op transport gezet naar de afnemers. Het is heel bijzonder om te zien dat de karakteristieke elementen van het productieproces en van de fabriek door architect Frank Delmulle zijn vertaald naar de nieuwe uiterlijke en innerlijke vorm van het nieuwe interieur.

“Kortweg kun je stellen dat het totale complex in vier elementen te verdelen is; de droogtoren, de transportschacht, de voorraadzolder en de oven/transportruimte. Door middel van renovatie en nieuwbouw hebben we het gebouw een update voor de toekomst, gegeven; een betere daglichttoetreding en bezonning waren hierbij belangrijk, maar ook de isolatie van het totaal en als belangrijkste element, de functionaliteit van het geheel. Het voormalige fabriekscomplex moest als gezinswoning en architectenbureau gebruikt gaan worden. Als het ware heb ik de droogtoren en de verticale schacht van binnenuit uitgehold zodat er alleen nog een ‘buitenschil’ van baksteen overbleef. Dit fragiele volume had openingen in de gevel die gebruikt konden worden voor ramen, maar deze waren niet voldoende groot genoeg. Waar we extra licht nodig hadden, hebben we grotere raamvlakken gemaakt; enkele kleinere ramen hebben we gecombineerd tot grotere openingen zodat er voldoende dag- en zonlicht in de woning zou komen. Daarna heb ik de aan de binnenkant van de gevel een tweede ‘huid’ aangebracht, een zelfstandig en transparant volume dat het interieur van de loft in zekere zin omvat. De sleuven en gaten die we gemaakt hebben geven per verdieping zicht op de omgeving van de Scheldevallei. De loft telt totaal 4 woonverdiepingen, tezamen met nog een kleine dakverdieping, en deze 4 verdiepingen vertonen in de vloeren bij de achtergevel glas en metaalroosters, refererend aan de verschillende transparante roosters van de vroegere droogtoren. Op deze manier versterken de roosters het originele, het transparante en het authentieke gevoel van de oude fabriek. In de huidige situatie zorgen de nieuwe roosters ook voor een goede daglichttoetreding: er komt zelfs zonlicht tot beneden in de keukenruimte. In tegenstelling tot het architectenbureau waar van binnenuit geïsoleerd werd door middel van doordachte akoestische en thermisch isolerende wanden, is het in de droogtoren net andersom gedaan. Hier is de baksteen langs binnen essentieel voor een loft-sfeer. Het woongedeelte zal later nog aan de buitenkant geïsoleerd worden. Tussentijds hebben we daarvoor al enige tijdelijke maatregelen voor isolatie getroffen, te weten de ‘kanaalplaat’ wanden aan de binnenkant van de keukenruimte. Als definitieve oplossing wordt uiteindelijk de zuid-oostgevel, de gevel die uitkijkt op de parkeerplaats, voorzien van een constructie van metaalschermen die los van de gevelwand worden gemonteerd, het krijgt hierdoor, laat ik zeggen, een nieuwe derde metalen huid.” (FD)

Transparantie is bij het vormgeven van dit gebouw en interieur bijna altijd het leidende element geweest, daarom is er ook veel glas toegepast. Dat is met name te zien bij de inkomhal. In deze ruimte bevindt zich de trapopgang en de lifthal. Ook op de verschillende verdiepingen werden horizontaal als verticaal het transparante gevoel perfect uitgespeeld, in het daklicht en de schuifpui bij de grote living, de glazen scheidingwanden van de kleine bibliotheek en mediaroom, de halfdoorzichtige wanden van de badkamers en de stalen roosters in de trapbordessen. Alles komt de totale openheid van dit architectuur- en interieurproject ten goede en het helpt zelfs bij gradaties van privacy. Daarnaast speelde ook het respect voor het historische gebouw een grote rol in combinatie met innovatie voor de toekomst.

“In veel elementen vind ik dat het gebouw een typisch IDEEELL project is. Het heeft karakter gekregen door zijn spel van individualiteit en collectiviteit, rationaliteit ten opzicht van irrationaliteit, de continuïteit van ruimte tegenover die van tijd maar het is bovenal een architectuurproject van duurzaamheid, een actueel thema vandaag de dag. Onze projecten volgen absoluut niet de trends, zijn eerder gebaseerd op het constant zoeken naar evidentie, naar vanzelfsprekendheid. Maar ik moet bekennen dat ik met mijn materiaalgebruik mijzelf hier bij dit project een zekere vrijbrief heb gegeven. Je ziet een combinatie van historische bakstenen, geglazuurde Marokkaanse wandtegels, potig beton, natuurlijk hout, transparant glas en innovatieve metalen en kunststoffen. Alle materialen benadrukken en onderstrepen de verschillende soorten atmosferen die we hier hebben gecreëerd, soms koeler van sfeer, dan weer functioneel, of soms een klein accent van de Ksar-cultuur uit Marokko.(FD)

Marc Helden

相关项目

  • Kanzlei in der Brauerei
    Martin Schmitt Architektur
  • Kantine der Ecole Voltaire
    Martin Schmitt Architektur
  • HQ CORDEEL
    Binst Architects
  • Foshan Poly • OPUS ONE
    CCD (Cheng Chung Design)
  • Lattenburg
    he und du ZT KG

杂志

以下出品方的其他项目 Delmulle Delmulle

Dug-in House
Ronse
Vlabo III
Londerzeel
Avalon
Waregem
Siamese House
Wortegem-Petegem
Barons Sans Soucis
Gent
Art Box
Waregem