Loftwoning

In België worden de meest uiteenlopende particuliere woningen opgetrokken. Ze vormen in het straatbeeld vaak een bonte, wat chaotische verzameling gebouwen. Het 'verbelgischen' of 'individualiseren' van de openbare ruimte gaat nog steeds door en verplicht ons verder te zoeken naar de essentie inzake huisvesting. 'Wonen' blijft een continu evoluerend proces. Wooninstallaties zijn dan ook maatschappelijke momentopnames.

Een achterliggend terrein, dat in 1973 de voedingsbodem voor een woonexperiment vormde (privéwoning Lode Janssens) kent nu een andere bestemming. Lofts zijn meestal lege stedelijke dozen zonder individuele verpakking, maar deze woonruimtes kunnen conceptueel vertaald worden als vrijstaande volumes met een architecturale schil. De privéwoning van Luc Binst is een sculpturale synthese van eigen creatief gereedschap en van interpretaties inzake de flexibiliteit van een loftwoning. Het woonniveau vormt een ruim experimenteel geheel met maximale transparantie en visueel contact tussen de verschillende functies. Hedendaags materiaalgebruik en uitgekiende details symboliseren de identiteit die het loftobject of de loungebox moet promoten als een alternatief woonconcept. Een zwartgecementeerde gevelafwerking van een betonnen gevel met volstalen vinnen als draagstructuur versterkt de kracht en dynamiek van deze gestroomlijnde constructie. Zes jaar en een reeks woningen later, ontstaat er in Berchem een doorgedreven huizenconcept met drie soorten getint spiegelglas (zwart, goudkleurig, spiegelkleur) dat een dialoog opzoekt met de loftwoning in Humbeek.